...วันนี้เข้ามาอัพไดซะหน่อยก็แล้วกัน ถึงแม้จะนั่งอ่านไดอารี่ทุกวันก็ตาม แต่ก็ไม่ได้อัพของตัวเองซะทีนึง ก็มันคิดไม่ออกอ่ะว่าจะเขียนเรื่องอาไร หลายวันมานี้อ่านแล้วเจอไดน่ารักก็เยอะ ขำ ๆ ก็มี  5 5 5 5 แปลกจังคนเราก็ทำไปได้…ก็ไม่วายมีมารหน้าย่นมันผลุบ ๆ โผล่ ๆ เข้ามาวน ๆ เวียน ๆ เป็นสัมภเวสีอยู่เรื่อย  ไม่รู้ว่าตายอดตายอยากมาจากไหน ..อีกไม่กี่วันก็จาปีใหม่ละ จะกลับไปทำบุญให้ใหญ่อีกรอบ  มันจะได้ไปผุดไปเกิดซักกะทีนึง...

ก็ปลงมาเยอะละ ..เพราะมันมีตัวอย่างให้เห็น ได้ชัดนี่นา  บ้างทำบุญไว้เยอะ บ้างทำบาปมาเยอะก็ต้องหมั่นทำบุญหน่อย เพราะกรรมมันก็ตามอยู่เนือง ๆ ละ  อย่างเพื่อนเรามันเป็นผู้ชายสมัยก่อนนู้นมันก็ค่อนข้างเจ้าชู้อ่ะ มีแฟนมาก็เยอะ  ทำอะไรไม่ดีไว้มาก ไม่กี่วันที่ผ่านมามันโทรมาคุยตามประสา มันก็บอกว่าตอนนี้มันก็มีโรคประจำตัว มีครอบครัวแล้วแต่ก็ยังไม่มีลูก มันบอกว่าไม่กล้ามี เพราะไม่รู้ว่ามีแล้วจะออกมาเป็นยังไง..ยิ่งถ้าเป็นลูกสาว  กูกลัวว่ะ จบประโยคนั้น มันก็บอกว่า พวกนั้นคงแช่งกรูไว้เยอะว่ะ เพราะตอนนี้มันกับแฟนก็มีปัญหากันอยู่ ถึงอยู่ด้วยกันก็ไม่ค่อยสนิทใจ  ไอ้เราก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก หมั่นทำบุญหน่อยก็แล้วกัน ....นี่แหละน๊า  พอวางหูจากมันปุ๊บ ก็นึกขึ้นได้ว่า เราก็ต้องหมั่นทำบุญ มารหน้าย่นมันจะได้เลิกรังควานซักทีนึง มันจะได้มีเวลาเอาไว้ทำงาน เลี้ยงดู.......ต่อไป ถึงแม้ตอนนี้มันยังวนเวียนเข้ามาขอส่วนบุญทุกวันก็ตาม  ไปดี ไปสู่ที่ชอบเถิด......เราอโหสิให้  เลิกตามว่าเราซักที เรายอมแพ้  เราให้เธอไปหมดแล้วนี่ เราไม่เอาคืนมาหรอก แล้วเธอต้องการอะไรจากเราอีก....เราขอให้เธอกับเขาโชคดี ถึงเธอจะตามมาว่าเรายังไง มันก็ไม่มีประโยชน์ เราไม่ได้แคร์อะไรพวกเธอเลย เธอสองคนเดินจากไปดี ๆ สิ เราไปทำอะไรให้ เรายอมให้ไปหมดแล้ว เลิกทำร้ายเราซะที