ลั้ลลา..ปีเก่า ผ่านไป

เริ่มต้นปีใหม่ด้วยความหวัง..หวังว่าจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นมาบ้าง

อิจฉานายปอนด์มากๆๆ เพราะได้หยุดหลายวัน แถมยัง M มาเยาะเย้ยอีก

ชวนไปเล่นเจทสกีอีก บอกว่าเห็นบ้านอยู่แถวบางนาพอดีเผื่อมีเวลาไปเล่น..เชอะๆๆ

ไอ้เรารึแค่ 2 วันเอง...ทำไงได้ งานบริการนิน่าหยุดเยอะ ลูกค้าก็หายหมด

นั่งชิว..ชิวบน BTS เห็นตัวอย่างหนังเรื่อง " ความสุขของกะทิ "

จำได้ว่าตอนหนังสือได้รับรางวัลซีไรต์ รีบหาซื้อมาครอบครองทันที

เขียนโดย งามพรรณ เวชชาชีวะ ตอนนั้นอ่านไปไม่ถึงครึ่งเรื่อง ต้องรีบกลับมา

พลิกดูหน้าปก อีกครั้ง ว่าเป็นหนังสือรางวัลซีไรต์ รึเปล่า เพราะอ่านแล้วเหมือนเป็น

ประเภทวรรณกรรมเยาวชน มากกว่า...อาจเพราะการเขียนที่แบ่งเป็นตอนๆ

ทำให้รู้สึกมันอ่าน ง่ายไปรึเปล่าเนี่ย...

.

.

เมื่อกว่า 2 ปีที่แล้วได้ M คุยกันถึงหนังสือเรื่องนี้ ใครคนนึง ตอบเรากลับมาว่า

- คุณก็ลองใช้ความเป็นเด็กอ่านหนังสือเรื่องนี้ดูซิ ผมก็ชอบอ่านหนังสือนะ

แต่อาจไม่เยอะเท่าคุณ.

.

.

ประโยคสนทนาสั้นๆ แต่ทำให้เรากลับมาตั้งใจอ่านเรื่องนี้จนจบ.

บางทีการให้รางวัล มันมีรายละเอียดอีกเยอะ แต่เราไปยึดติดกับคำว่าซีไรต์

เลยทำให้ดูยิ่งใหญ่ คิดไกลไปถึงนักเขียนที่มีชื่อเสียง..มีงานเขียนออกมามากมาย

ทั้งๆที่เป็นงานเขียนเรื่องแรกของ งามพรรณ เวชชาชีวะ แต่กลับเข้าตาจนได้รางวัล

ใครที่ได้เคยอ่านเรื่องนี้แล้วจะรู้ว่าความสุขที่ได้รับ คือการใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย

ของเด็กหญิงวัย 10 ขวบคนนึง อาจจะมีเศร้าบางตอนท้ายๆเรื่อง..แต่มันก็คือเรื่องจริง

ที่เราจะต้องเจอ ไม่ช้าก็เร็ว..

อ๋อ ที่สำคัญน้องพลอยที่มาเล่นเป็นกะทิ..น้องเค้าน่ารักมากเห็นหน้าแล้วทำให้อยาก

ดูหนังเรื่องนี้..เพลงประกอบที่ นภ พรชำนิ ร้องก็เพลงอีกต่างหาก..รวมๆแล้วน่ามาดูมากๆๆ

...อย่างน้อยก็ได้ดูอะไร ที่ทำให้เรามีความสุขรับปีใหม่....

ไม่ได้ค่าโฆษณา กับเค้าเลยนะเนี่ย .... อิอิ