เมื่อครั้งหนึ่งเราเคยได้เจอคิว เราได้คบกัน คิดว่าจะคบได้นานเเค่ไหน

ผู้ชายคนนี้มีไรดีให้ได้คบนานๆ ทำไมเราถึงต้องรักเค้าด้วย

ก็คิวไม่เคยทิ้ง เมื่อก่อนช่วงที่ห่างกันเเรกๆ หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย

ทำให้เราต้องห่างกันไปทำหน้าที่ของเเต่ละคน เก็บข้าวของกลับบ้าน

คิวต้องไปทำงานที่บ้าน เราก็เรียนต่อ เวลาที่จะมาเจอกันสักครั้งก็เเสนลำบาก

นับตั้งเเต่ที่ห่างกันก็ปีกว่าเเล้ว เราได้เจอเดือนละครั้ง ปีกว่าในระยะเวลาสามร้อยกว่าวัน

เราได้เจอกันเพียงเค่สิบกว่าวันเอง นั่นดิทำไมถึงคบกันได้ ทำไมถึงทนได้

เเรกก็โคตรน้อยใจ เวลาเห็นใครๆเค้าได้อยู่กะเเฟนมันเปงภาพที่น่าอิจฉามากเลยนะ

เเรกมีร้องไห้ หลังๆมานี้ ไม่มีเเว้ว ไม่รู้ดิรึว่าคบนาน เข้าใจมากขึ้น สองปีกว่าเเล้วนิ

ก้รักคิวที่สุด หวังว่าเราจะมีกันเเละกันให้ได้รักกันไปนานๆ สักวันหลังจากหน้าที่ของเราเสร็จเเล้ว

เราคงจะได้อยู่ด้วยกัน คงมีความสุขมากๆเลย

ตอนนี้ไม่คิดเเล้ว่าเราจะคบไปนานเเค่ไหน เเค่เมื่อวาน วันนี้ พรุ่งนี้ มีคิวให้ได้รักเเล้วคิวก็รักตูน