เมื่อรักเดินมาสุดทาง

มันคงเป็นไปได้แค่นี้จริง ๆ ใช่มั้ย

ขอบคุณที่ขวัญพยายามจะทำอะไรให้มันดีขึ้นเพื่อความรักของเรา

แต่เคยคิดรึเปล่าว่าที่ผ่านมาทำจอยเจ็บช้ำไปเท่าไหร่

เคยพูดไปแล้วว่าคนเราความอดทนก้อมีจำกัด

เค้าจำไม่ได้ว่าความอดทนมันหมดไปตั้งแต่เมื่อไหร่

รู้ตัวอีกที ... มันก้อคงสายไปแล้วกับการจะเริ่มต้นใหม่

สิ่งเดียวที่เค้าทำให้ตัวเค้าเองได้ตอนนี้คือเดินออกไปจากชีวิตขวัญ

ตั้งแต่เรามีปัญหากัน

จอยรักขวัญ เห็นขวัญมีความสุข

แต่ตัวจอยกลับไม่ได้รับความสุขแบบนั้นเลย

ต้องยิ้ม ต้องหัวเราะ เพียงเพราะอยากให้ขวัญสบายใจ

จอยไม่มีเวลาเป็นของตัวเองนานเท่าไหร่แล้วนะ ?

.....

เข้าใจว่าคนรักกันมันก้ต้องแชร์เวลากัน

แต่นี่จอยแทบไม่มีพื้นที่ส่วนตัว หรือความเป็นส่วนตัวเลย

แม้แต่คุยกับที่บ้าน ก้อต้องคุยให้ขวัญได้ยิน

จอยอึดอัดมากรู้เปล่า

อึดอัดแบบนี้ไม่รู้จะทนได้นานแค่ไหน

ขอโทดที่ผิดสัญญา ขอโทดที่ทิ้งไปก่อน

สุดท้ายแล้ว

เราคงเข้ากันไม่ได้จริง ๆ

จอยรู้ว่าขวัญต้องโกรธจอยมาก ว่าจอยเห็นแก่ตัวใช่มั้ย

แต่ถ้าที่ผ่านมาขวัญมองกลับไปบ้างซักนิด

ขวัญจะเข้าใจว่าทำไมวันนี้จอยถึงเลือกที่จะเดินจากไป

ถ้าจะไม่เข้าใจตอนนี้ก้อไม่เป็นรัยหรอก

แต่วันนึง ขวัญจะเข้าใจเอง

ขอบคุณตลอดเวลาที่พยายามทำตัวในแบบที่จอยชอบ

ต่อจากนี้ไปก้อกลับไปเป็นตัวของตัวเองเถอะนะ

โตเป็นผู้ใหญ่ ไว ๆ หัดทำความเข้าใจอะไรรอบข้างมาก ๆ

แล้วจะเข้าใจอะไร ๆ เอง

*** กว่าขวัญจะเจอไดฯนี้ จอยอาจจะไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

ขอให้ดูแลตัวเองให้ดีนะ

ไม่มีใครรักเรา เท่าตัวเราหรอก

จะทำอะไร ยังงัย จอยก้อคงไม่หันหลังกลับมาแล้ว

เจ็บกันทั้งคู่ตอนนี้ดีกว่าฝืนอยู่กันต่อไป

ของที่ขวัญซื้อให้  จอยขอบคุณนะ แต่จอยจะไม่เอาไปซักอย่าง

จอยมายังงัย จอยก้อจะขอเดินออกไปอย่างนั้น

ได้แต่หวังว่า  เวลามันจะรักษาทุกอย่างเอง

JOY