|
รู้สึกเหมือนชีวิตมันขึ้นๆลงๆยังไงไม่รู้ กำลังไปได้ดี แต่ก็มีเรื่องให้ต้องสะดุด
สังเกตว่าจะเป็นอย่างนี้ตั้งแต่ปีที่แล้ว เมื่อไหร่มันจะดีอย่างเดียวง่ะ
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องซีเรียสหรอก เพียงแต่ว่ามันไม่ได้ดั่งหวังแค่นั้นเอง
แค่แบบน้อยใจบ้างไรบ้างว่าทำไมต้องเป็นอย่างนี้ กำลังไปได้ดีแต่ต้องชะงัก
อย่างเหมือนกับการจัดสรรเงินเหมือนกัน คือจะเป็นคนเก็บเงินครึ่งหนึ่ง
ของเงินเดือนทุกเดือน เก็บมาได้สักพักได้จำนวนหนึ่งล่ะอันนี้ตั้งใจเก็บไม่ใช้
แต่มันก็ต้องมีเรื่องให้ใช้เงินก้อนที่เก็บนี้ทุกครั้งเลย เหมือนกับว่า
เฮ้ยยยย เหนื่อยง่ะ หมดความตั้งใจ ทำไมต้องมีเรื่องแทรกซ้อนก็ไม่รู้
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก มีแบบเก็บแบบสำรอง แผนซ้อนแผน ฮ่าๆ
((แต่ก็แอบเสียดายในส่วนที่เก็บแค่นั้น แง๊ๆ))
ช่างมันอย่าได้แคร์แค่ทำต่อไป ให้มันรู้ว่าทำดีแล้วได้ดีมีจริงๆ
ช่วงนี้งานเยอะ มากกกกกกก มาก มาก มาก
แบบว่าเครียร์เท่าไหร่ก็เยอะเท่านั้น นี่ขนาดหัวหน้าให้ทำโอด้วยนะ แต่ก็ยังมิสามารถ
เครียร์งานได้ให้หมดในวันนั้นๆ ส่วนมากจะข้ามวัน
อย่างงานของตอนเช้าทำเสดตอนเย็น งานเข้าตอนเย็นทำเสดวันรุ่งขึ้น
คือมันก็ทำให้เครียดอะนะ เป็นคนที่ถ้ามีงานแล้วอยากเครียร์ให้เสดๆให้หมดๆไม่ตกค้าง
แต่ก็มิสามารถ เพราะเยอะจิงจัง
แต่บางทีทำไม่ทันสาขาก็โทรตามบ้างไรบ้างก็ต้องแซงคิวให้ไรเง้
บางทีก็มีโมโหบ้าง แบบจะเอาๆงานให้ได้ตอนนี้ไรเง้
ก็มีเหวี่ยงไปบ้าง ว่าตามคิวค่ะ ถ้าหากงานด่วนก็แจ้งมา เส้ ไม่ใช่มาเร่งๆ
ต้องตอบอย่างนี้ไปเพราะว่าแจ้งงานด่วนมาต้องอนุมัติหลายคนไง
งานไหนไม่สมควรจะด่วนแล้วจะมาให้ด่วนมันก็ไม่ได้ งานมันต้องตามคิวมาก่อนหลัง
แล้วมีมาถามว่าทำไมแต่ก่อนทำงานกันไวจัง ส่งเมลไปแปบๆได้งานมาล่ะ
แต่ตอนนี้ค่อนวัน
?กรูเพิ่งบอกว่าช่วงนี้งานเยอะค่ะ? ยังถามต่ออีกว่า
?คนไม่พอหรือค่ะ? อืมมม ยังไม่เข้าใจเหรอคำว่างานเยอะอ่ะ
ในเมลมันก็แจ้งนะว่าช่วงไหนโลว์ ช่วงไหนพีค
งานเยอะค่ะพี่ งานเยอะ
บางทำแบบทำงานเร่งๆ มันก็เครียดนะ กลัวพลาดเหมือนกัน
ให้กลับมาแก้งานนี้แบบอยากขอลาตาย ให้ทำใหม่ง่ายกว่า ค่ะ
พี่ๆบอกว่างานก็จะเยอะช่วงเดือนสองเดือนนี้แระ พอผ่านไปแล้วเราก็จะว่าง
คือถ้าว่างงานไม่ค่อยมีนี่ก็แบบเซงนะ ไม่รู้จะทำไร เล่นเนตก็แล้วไรก็แล้ว
งานยังไม่เข้า มันก็เบื่อ หาความพอดีไม่มีเลย ฮ่าๆ
วันศุกร์ที่ผ่านมานั่งรถไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ อนุสาวรีย์อ่ะ
รู้สึกว่าร้านนี้ให้น้อยมาก คือถ้าจะกินจริงๆ คำเดียวก็หมด ให้น้อยกว่า
ร้านพระนคร ที่ไฟไหม้ไปอีกง่ะ ขายโคตรจะได้กำไรเลย
เดี๋ยวนี้ชามละ 9 บาทแล้วนะ ราคาพัฒนาขึ้นแต่จำนวนน้อยลง ง่ะ
กินไปศิริรวมยี่สิบหกชาม กินกันห้าคน ติ๊กกินห้าชาม
ขากกลับก็ซื้อดันกิ้นโดนัดตุนไว้ เพราะคิดว่าไม่เกินบ่ายสองก๋วยเตียวห้าชามไม่อยู่ 555
ช่วงนี้เจริญอาหารมาก แต่พี่ๆยังบอกว่าผอมอยู่ดีทั้งที่ข้อยพุงย้อยเนี้ยนะ
จิงใจป่ะเนี้ย 5555 มีมาบอกว่าอิจฉาที่เอวเล็กด้วย เอาเล็กผอม แต่มีพุงก็ไม่ไหวน๊า เอิ๊กๆๆ
เมื่อคืนเป็นอีกแล้วค่ะ ไม่ได้ปิดไฟ ปิดคอม หลับเป็นตายตื่นขึ้นมาอีกทีตีห้า
แล้วคราวนี้เปิดไปไว้ทั้งบ้านอ่ะ ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่นและห้องนอน
สงสารคอมมาก ร้อนจี๊เลย คือก็รู้สึกตัวครั้งนึ่งแระรู้ว่าไม่ได้ปิดไฟ
แต่ก็ไม่สามารถจะลืมตาแล้วลุกไปปิดไฟได้ มันง่วงจริงๆ จำได้มองนาฬิกาล่าสุด
สามทุ่มครึ่ง ค่ะ สามทุ่มสลบไปแล้ว
คงเพราะเพลียด้วยอาทิตย์นี้ทำโอเลิกทุ่มหนึ่งทุกวันเลย คงสะสม
กับคุณทหารตอนนี้ก็ตึงๆกัน ก็คุยกันได้แหล่ะแต่ติ๊กไม่ค่อยสนใจแล้วไง
อารมณ์แบบอยากอยู่คนเดียว ((ปกติก็อยู่คนเดียวนะ 55))
มันก็ไม่ดีหรอกที่แบบไม่ใส่ใจความรู้สึกอีกฝ่าย แต่ตอนนี้มันไม่อยากสนใจอ่ะ
ก็ไม่รู้ทำไม คุณก็ไม่ได้ทำให้เราเจ็บช้ำน้ำใจไรหรอก แต่แค่ไม่อยากรับรู้อะไร
หรือเราผิดปกติ ความรู้สึกตายด้าน หรือว่าเห็นแกตัวมากไปว่ะ 555
เดี่ยวนี้ขนาดคุณทหารพูดเรื่องเรียน เรื่องฝึกให้ฟังเรายังไม่อยากฟังเลย
แต่ก่อนจะถามเป็นต่อยหอย ถามจนคุณไม่อยากจะตอบแต่ตอนนี้กลับกันเราไม่อยากรู้
คุณอยากบอก เหอะๆ
ก็มานั่งวิเคราะห์ทุกๆอย่างที่เป็นนะว่าเพราะอะไร
เรื่องของเรื่องที่เราไม่ชอบในตัวคุณทหารนั้นมันก็มีอยู่เรื่องเดียวนั้นแระ
ที่เราพยายามบอกคุณทหารซ้ำแล้ว ซ้ำอีก จนไม่รู้จะบอกยังไงแล้วว่าให้เลิก
แต่คุณทหารก็ยังทำอีก มันก็คือให้เพื่อนยืมตังค์ ยืมไปจนตัวเองไม่มีจะกินอะ
ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเป็นพระเวสสันดรกลับชาติมาเกิดป่าว ให้ยืมชนิดที่ว่า
ตัวเองไม่มีให้ยืมก็ไปยืมคนอื่นมาให้ สุดท้ายแล้วก็ตายเพราะเพื่อนไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
พอเกิดเหตุการณ์อย่างนี้มาหลายครั้งก็จะบอกว่า จำแล้วไม่ทำอีกแล้วเข็ดหลาบ บลาๆ
แต่กุก็ยังเห็นXXXทำอยู่ประจำ พอคนเค้ามาขอให้ช่วยXXXก็สงสารเค้าอยู่ดี
จำตรงไหนของXXXมิทราบ เนี้ยห๊า
มีเรื่องนี้เรื่องเดียวที่คุณทำให้ติ๊กประสารทแดกหลายครั้ง และก็เบื่อกับเหตุการณ์เดิมๆ
คือเข้าใจม่ะบางอารมณ์มันก็คิดว่า
?ทำไมXXXเชื่อเพือนXXXมากกว่ากุซึ่งเป็นแฟนXXXวะ?
ความหวังดีของเราทีมีให้เหมือนอากาศที่สูดหายใจเข้าใจแล้วพ่นออกมาก๊าซเสียอ่ะ
หลายๆครั้งมันก็เลยบั่นทอน ทำให้คิดไปโน่นถ้าอนาคตXXXยังเป็นอย่างนี้เกิดเป็นครอบครัว
ขึ้นมาติ๊กไม่แย่เหร๋อ ไม่เอาอ่ะ
จะว่าติ๊กเห็นแก่ตัวก็ยอมรับไปเลย แต่ติ๊กก็ไม่เคยทำให้ตัวเองหรือครอบครัวคนอื่นเดือนร้อน
ความเห็นแต่ตัวของติ๊กก็แค่ทำให้ตัวเองไม่ลำบากกว่าที่เป็นอยู่ให้มากกว่านี้
ที่พูดมานี้ก็ไม่ใช่ว่าหมดรักคุณทหารหรอกนะ แต่แค่เอือมระอา เฉยๆมากกว่า
ก็ยังห่วงเค้าแหล่ะ
กับติ๊กคุณก็ยังดีเสมอต้นเสมอปลาย
ก็สงสารคุณนะเพราะต้องการกำลังใจมากๆเพราะเรียนก็หนัก แต่ติ๊กกลับเย็นชาใส่
ขอให้ติ๊กได้ทบทวนทุกๆอย่างให้มากๆแล้วติ๊กจะกลับมายิ้มอีกครั้งค่ะ |